De kip is een echte scharrelaar. Zij scharrelt van nature zelf haar kostje bij elkaar en rolt graag door het zand om haar verenkleed schoon te houden. Zij legt haar ei bij voorkeur in een nest en ’s nachts gaat zij het liefst met andere kippen op stok. In de vee-industrie gaat het heel anders. Nog voordat een kuiken uit het ei kruipt staat al vast waar het later voor gebruikt zal worden. Want kippen in de vee-industrie worden speciaal gefokt om eieren te leggen of om snel te groeien en dus veel vlees te leveren.
Vleeskuikens
De 'kip' in de winkel is in werkelijkheid een kuiken dat niet eens volwassen is geworden. In zes weken tijd worden de jonge kuikentjes vetgemest totdat ze ongeveer 2 kilo wegen. Van nature doen kuikens er twee maal zo lang over om zo zwaar te worden! Dat kuikens gedwongen worden zo snel te groeien is erg ongezond. De spieren (die het vlees leveren) groeien namelijk veel sneller dan de botten en daardoor zakken veel kuikens door hun poten, of hebben ze altijd pijn aan de poten. Sommige dieren vallen zelfs letterlijk dood neer. Hun hart kan de snelle groei niet bijhouden. Vleeskuikens leven meestal in een grote stal, waarin soms wel 50.000 dieren leven. In het begin hebben ze veel ruimte, maar al snel groeit de stal helemaal vol: de dieren kunnen geen kant meer op en zitten de hele dag in hun eigen uitwerpselen. In zo'n stal stinkt het dan ook vreselijk. Na 6 weken komt de vangploeg. In één nacht vangen een paar man tienduizenden dieren en stoppen hen in kratten. Zo worden ze afgevoerd naar het slachthuis. De stal wordt daarna schoongemaakt en opnieuw gevuld met jonge kuikentjes .... Al die slachtkuikens komen natuurlijk ook ergens vandaan. In speciale 'vermeerderingsbedrijven' leven de kippen die de eieren leggen waaruit de slachtkuikens komen. Ook deze kippen zijn speciaal gefokt om snel te groeien. Om echter te voorkomen dat ze te dik worden, of zelfs dood groeien, krijgen ze te weinig te eten. Deze dieren hebben elke dag honger.
Legkippen
Legkippen mogen langer blijven leven dan vleeskuikens, want zij zijn speciaal gefokt om zo veel mogelijk eieren te leggen: per kip maar liefst meer dan 300 per jaar. Vroeger zaten bijna alle Nederlandse kippen in een legbatterij: krappe metalen kooien waarin de dieren dicht op elkaar zitten en zich nauwelijks natuurlijk kunnen gedragen. Nu leven de meeste kippen in scharrelstallen, waar ze vrij door de stal kunnen bewegen en hun ei in een apart 'nest' kunnen leggen. Scharrelstallen zijn een hele verbetering in vergelijking met de oude legbatterij, maar er zitten nog altijd erg veel dieren in een stal en ze kunnen nooit naar buiten. Naast scharrelstallen zijn er ook nieuwe kooien die iets ruimer zijn dan de oude legbatterij. Gelukkig komen er ook steeds meer boerderijen waar de kippen naar buiten kunnen of in een overdekte 'wintertuin' kunnen lopen. In de vee-industrie komt het vaak voor dat kippen elkaar pikken. Om de gevolgen van die pikkerij te beperken worden hun snavels afgekapt. Dat is een pijnlijke ingreep met een gloeiend mes, die gebeurt als de kuikens een paar dagen oud zijn.
Video: de legbatterij
Dit is de
legbatterij. De kippen leggen hun ei in kleine kooien. Per dier is er
niet meer ruimte dan het oppervlak van een A-viertje.
Bij de biologische boer kunnen alle kippen vrij door de stal bewegen en als ze willen kunnen ze naar buiten. Vleeskuikens blijven langer leven en groeien langzaam. Legkippen zitten niet opgesloten in kooien en mogen hun snavel houden. Vlees en eieren van deze kippen herken je aan het EKO-keur!
Wat vind jij?
Kippen die dicht op elkaar leven vallen elkaar soms aan en pikken elkaar soms. Door het afkappen van de snavel wordt geprobeerd dit tegen te gaan. Snavelkappen geeft veel stress. Het werkt wel omdat het voor de kippen oijnlijk wordt om te pikken, terwijl pikken juist zo belangrijk is voor kippen. De kippen meer ruimte geven is een vriendelijkere manier om hun agressie te laten afnemen, maar dit is wel duurder.
