De kip is een echte scharrelaar. Zij scharrelt van nature zelf haar kostje bij elkaar en rolt graag door het zand om haar verenkleed schoon te houden. Zij legt haar ei bij voorkeur in een nest en ’s nachts gaat zij het liefst met andere kippen op stok. In de bio-industrie gaat het heel anders. Nog voordat een kuiken uit het ei kruipt staat al vast waar het later voor gebruikt zal worden. Want kippen in de bio-industrie worden speciaal gefokt om eieren te leggen of om snel te groeien en dus veel vlees te leveren.

De 'kip' in de winkel is in werkelijkheid een kuiken dat niet eens volwassen is geworden. In zes weken tijd worden de jonge kuikentjes vetgemest totdat ze ongeveer 2 kilo wegen. Van nature doen kuikens er twee maal zo lang over om zo zwaar te worden! Dat kuikens gedwongen worden zo snel te groeien is erg ongezond. De spieren (die het vlees leveren) groeien namelijk veel sneller dan de botten en daardoor zakken veel kuikens door hun poten, of hebben ze altijd pijn aan de poten. Sommige dieren vallen zelfs letterlijk dood neer. Hun hart kan de snelle groei niet bijhouden.
Vleeskuikens leven meestal in een grote stal, waarin soms wel 50.000 dieren leven. In het begin hebben ze veel ruimte, maar al snel groeit de stal helemaal vol: de dieren kunnen geen kant meer op en zitten de hele dag in hun eigen uitwerpselen. In zo'n stal stinkt het dan ook vreselijk. Na 6 weken komt de vangploeg. In één nacht vangen een paar man tienduizenden dieren en stoppen hen in kratten. Zo worden ze afgevoerd naar het slachthuis. De stal wordt daarna schoongemaakt en opnieuw gevuld met jonge kuikentjes ....
Al die slachtkuikens komen natuurlijk ook ergens vandaan. In speciale 'vermeerderingsbedrijven' leven de kippen die de eieren leggen waaruit de slachtkuikens komen. Ook deze kippen zijn speciaal gefokt om snel te groeien. Om echter te voorkomen dat ze te dik worden, of zelfs dood groeien, krijgen ze te weinig te eten. Deze dieren hebben elke dag honger.

Legkippen mogen langer blijven leven dan vleeskuikens, want zij zijn speciaal gefokt om zo veel mogelijk eieren te leggen: per kip meer dan 300 per jaar. Iets minder dan de helft van de 30 miljoen legkippen in Nederland zit in een legbatterij. Zij zitten in krappe, metalen kooien waarin de dieren zich nauwelijks natuurlijk kunnen gedragen. Ze kunnen niet met hun vleugels fladderen en geen nest bouwen om hun ei in te leggen. De eieren komen in plaats daarvan op het gaas van de kooi en rollen via een lopende band weg. De meeste kippen, die niet in een kooi zitten, leven in een scharrelstal. Hier kunnen ze vrij door de stal bewegen, met hun vleugels fladderen en hun ei in een 'nest' leggen. Dit is een hele verbetering, ook al mogen de dieren nooit naar buiten en zitten ze dicht op elkaar in de stal.

Meer films over kippen

Bij de biologische boer kunnen alle kippen vrij door de stal bewegen en als ze willen kunnen ze naar buiten. Vleeskuikens blijven langer leven en groeien langzaam. Legkippen zitten niet opgesloten in kooien en mogen hun snavel houden. Vlees en eieren van deze kippen herken je aan het EKO-keur!

Kippen die dicht op elkaar leven vallen elkaar soms aan en pikken elkaar soms. Door het afkappen van de snavel wordt geprobeerd dit tegen te gaan. Snavelkappen geeft veel stress. Het werkt wel omdat het voor de kippen oijnlijk wordt om te pikken, terwijl pikken juist zo belangrijk is voor kippen. De kippen meer ruimte geven is een vriendelijkere manier om hun agressie te laten afnemen, maar dit is wel duurder.

Ik vind snavelkappen:

Je kunt deze pagina downloaden [280 KB] , als PDF-bestand.
Handig om uit te printen, of om uit te delen in de klas!